Οι Έρωτές σου, το μεγαλύτερο μάθημα ζωής.

Ο Έρωτας είναι το μεγαλύτερο σχολείο που θα πας. Και σαν καθίσεις στο θρανίο, θα μάθεις, όσα ποτέ δεν κατάφερε δάσκαλος, γονιός ή φίλος να σου διδάξει. Εκεί μόνο θα εμπεδώσεις τα μεγαλύτερα μαθήματα, μαθήματα ζωής.

Αγαπητέ αναγνώστη/Αγαπητή αναγνώστρια,

Θυμήσου όλες τις φορές που έχεις συναντήσει ανθρώπους στην ζωή σου που προσπάθησαν να σε συμβουλέψουν, να σου ανοίξουν τα μάτια ή άλλους που σου εξέφρασαν τα παράπονά τους για κάτι που κάνεις κι ενοχλεί. Τι κι εάν δεν έχεις κάνει και ξανακάνει συζητήσεις γύρω από τα ελαττώματα σου και λάθος συμπεριφορές σου. Τι κι εάν δεν έχεις τσακωθεί με γονείς ή φίλους. Δεν παν να λένε τόσα χρόνια οι γονείς σου και οι φίλοι σου πως πρέπει να αλλάξεις τόσο για εσένα, όσο για τους άλλους. Βρε δεν παν να μάλλιασε η γλώσσα τους να σου λένε κάθε φορά τα ίδια και τα ίδια. Εσύ τον χαβά σου. Μάλιστα, πολύ συχνά καταλαβαίνεις πως αυτό που κάνεις είναι λάθος. Συνειδητοποιείς πως αυτό είναι που δημιουργεί εμπόδια και προβλήματα, τόσο στον ίδιο σου τον εαυτό, όσο και σε αυτούς που σε συναναστρέφονται. Κι όμως συνεχίζεις εν γνώση σου να το κάνεις λέγοντας: «Αφού εγώ έτσι είμαι». Πεισματικά συνεχίζεις το ίδιο τροπάριο. Και το ξανακάνεις. Και ξανά και ξανά. Ο άνθρωπος από την φύση του είναι αγύριστο κεφάλι και θεωρεί πως έχει πάντα δίκιο και πως τα κάνει πάντα όλα σωστά και πως οι άλλοι δεν ξέρουν καλύτερα από αυτόν. Οπότε, τις περισσότερες φορές δεν ακούει κανέναν. Σχεδόν κανέναν… Αλήθεια, ποιός είναι αυτός που καταφέρνει πραγματικά να σου διδάξει αυτό που επαναλαμβανόμενα κάνεις λάθος;

Και τότε είναι που η ζωή – όντας ανεπίδεκτος/ανεπίδεκτης μαθήσεως – σου φέρνει από το πουθενά σε ανύποπτο χρόνο και χώρο τον Έρωτά σου. ‘Έναν άνθρωπο κόντρα ρόλο, που δεν θα σκέφτεται και δεν θα λειτουργεί σαν κι εσένα. Θα τον ερωτευτείς πολύ. Θα έχει τεράστια επιρροή επάνω σου, δίνοντάς σου τα μεγαλύτερα μαθήματα, μαθήματα που δεν πήρες από τους γονείς, τους φίλους και τις καταστάσεις της ζωής έως εκείνη την στιγμή. Ο Έρωτας είναι το μεγαλύτερο σχολείο που θα πας κι όταν καθίσεις στο θρανίο θα μάθεις όσα ποτέ δεν μπόρεσε δάσκαλος, γονιός ή φίλος να σου διδάξει. Εκεί θα πάρεις τα μεγαλύτερα μαθήματα, μαθήματα ζωής. Γιατί όταν ερωτεύεσαι, ο Άλλος γίνεται όλος σου ο κόσμος. Και είναι πιο σημαντικός από δέκα δικά σου άτομα. Μπορεί η μαμά σου χρόνια να σου λέει πως θέλεις να γίνεται πάντα το δικό σου. ‘Οχι, δεν ισχύει. Έρχεται ο Χ. και σου το λέει. Το σκέφτεσαι. Ο παιδικός σου φίλος σου λέει πως είσαι πολύ κτητικός. Όχι, δεν ισχύει. Έρχεται η Ψ. και σου λέει πως είσαι κτητικός. Στην αρχή το αρνείσαι, αλλά μετά από ένα εξάμηνο, α, ίσως να είχε δίκιο. Είναι αστείο εάν το σκεφτείς. Το ότι δεν ακούμε ποτέ εκείνη την στιγμή έναν δικό μας άνθρωπο που μας μιλάει και μας συμβουλεύει. Πρέπει να έρθει στην ζωή μας ένας ουσιαστικά άγνωστος για εμάς στην αρχή που επειδή τον ερωτευόμαστε, καταφέρνει να μας ανοίξει τα μάτια. Κι όμως, συμβαίνει. Θυμήσου τους ανθρώπους που ερωτεύτηκες. Πόσοι ήταν; Ένας; Δύο; Σίγουρα μετριούνται σχεδόν στα μισά δάχτυλα ενός χεριού. Θυμήσου τώρα τι ήξερες για εσένα πριν από αυτούς και μετά από αυτούς. Πώς λειτουργούσες, σκεφτόσουν και συμπεριφερόσουν πριν και πώς μετά από δαύτους; Ήταν οι μοναδικοί που σε επηρέασαν και σε έκαναν να ακούσεις, να σκεφτείς. Γιατί σε ταρακούνησαν. Γιατί σε αμφισβήτησαν. Γιατί δεν πήγαν με τα νερά σου. Γιατί διαφώνησαν μαζί σου. Γιατί σε απέρριψαν. Γιατί σου είπαν χοντράδες που συνήθως είναι η αλήθεια. Και τι με αυτό; Σάμπως ήταν η πρώτη φορά που σου είπε κάποιος κάτι αρνητικό; Όχι, βεβαίως και δεν ήταν η πρώτη. Ήταν όμως η πιο σημαντική, γιατί μόνο τότε σε έτσουξε, γιατί αγαπούσες έντονα και πολύ. Μόνο τότε επηρεάστηκες. Μόνο τότε ταράχτηκες και στενοχωρήθηκες. Γιατί είναι οι μόνοι που δεν κατάπιαν τις επαναλαμβανόμενα λανθασμένες απόψεις σου ή συμπεριφορές σου. Όσες φορές κι εάν σου είπαν αυτό που τους ενοχλεί, το προσπέρασες. Όσες φορές σου έδειξαν την ενόχλησή τους, συνέχισες να κάνεις το ίδιο λάθος. Δεν τους άφησες άλλη επιλογή, παρά να φύγουν μακριά σου. Κι είναι αυτό που σε έκανε να καταλάβεις πως τα λάθη σου έκαναν τον άνθρωπο που αγαπάς να φύγει από κοντά σου. Το να χάσεις κάποιον που πραγματικά έχεις ερωτευτεί από δικά σου λάθη, είναι αβάσταχτο. Δες το σαν μάθημα, γιατί αυτό είναι. Μάθημα, δεν ήρθε για να μείνει. Ήρθε για να σου μάθει κάτι πολύ σημαντικό. Και ήταν ο μόνος άνθρωπος που εκείνη την περίοδο είχε τόσο μεγάλο αντίκτυπο επάνω σου ώστε να καταφέρεις να τον ακούσεις. Κανείς άλλος δεν μπορούσε να το κάνει. Το γιατί τον έχασες, εάν το εξετάσεις, θα το βρεις. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μπορείς να πάρεις εάν είσαι ευφυής άνθρωπος. Εάν θελήσεις να κατανοήσεις και να καταλάβεις τι τον οδήγησε εκεί είναι δικό σου θέμα. Εάν το αποδεχτείς και σταματήσεις να κάνεις τα ίδια επαναλαμβανόμενα λάθη, είναι προς όφελός σου γιατί θα ζεις καλύτερα. Εάν βλέπεις αλλαγή στον εαυτό σου, σημαίνει πως το μάθημά σου το έχεις ήδη πάρει. Εάν δεν βλέπεις, τότε έχεις ακόμα δρόμο μπροστά σου. Δυστυχώς, τα περισσότερα μαθήματα θα τα πάρεις όταν χάσεις κάποιον άνθρωπο από κοντά σου. Όταν αυτός ο Άλλος παραμένει κοντά σου και αποδέχεται συνεχώς τα λάθη σου εσύ επαναπαύεσαι και τα επαναλαμβάνεις. Μέχρι να τον χάσεις.

Η εμπέδωση έρχεται με την συνεχή επανάληψη θα πω συμπληρωματικά στο αρχαίο ελληνικό ρητό <<Επανάληψις, μήτηρ πάσης μαθήσεως.>>

Στην ζωή δεν μπορεί να βάζεις μπροστά τον εγωισμό και την περηφάνια σου διαλαλώντας πως έτσι είσαι και δεν αλλάζεις. Όσο πιο σύντομα το καταλάβεις αυτό, τόσο το καλύτερο για εσένα. Για να αλλάξεις όμως, να ξυπνήσεις και να συνειδητοποιήσεις τα λάθη σου πρέπει να πονέσεις. Μόνο μέσα από τον πόνο έρχεται η γνώση. Μέσα από τον πόνο, μαθαίνεις. Κι εάν δεν αγαπήσεις, σίγουρα δεν θα πονέσεις, οπότε δεν θα μάθεις. Μόνο όταν χάσεις κάποιον που πραγματικά αγαπάς, πονάς. Και από την στιγμή εκείνη και μετά, έρχεται η περίοδος της συνειδητοποίησης. Όσο συνεχίζεις να κάνεις το ίδιο λάθος, όσο συνεχίζεις να έχεις την ίδια λάθος στάση ή συμπεριφορά, τόσο πιο συχνά θα εμφανίζονται άνθρωποι στον δρόμο σου για να σου μάθουν ο καθένας με τελείως διαφορετικό τρόπο αυτό που συνεχίζεις με αποτυχία να προσπερνάς επιδεικτικότατα και εριστικά. Όσο δεν μαθαίνεις, τόσο θα εμφανίζονται άνθρωποι που θα είναι τόσο σημαντικοί για εσένα έτσι ώστε να σε επηρεάσουν σε τέτοιον βαθμό με σκοπό την γενικότερη εξέλιξή σου, την βελτίωση σου. Η εμπέδωση έρχεται με την συνεχή επανάληψη θα πω συμπληρωματικά στο αρχαίο ελληνικό ρητό <<Επανάληψις, μήτηρ πάσης μαθήσεως.>>

Κανένας δάσκαλος, μα ούτε φίλος ή γονιός, κανένα βιβλίο, καμία ταινία δεν κατάφερε να με διδάξει αυτό που με δίδαξαν οι άνθρωποι που ερωτεύτηκα. Έμαθα πολλά, για τον εαυτό μου, για την ζωή. Ο τρόπος που τα έμαθα όλα αυτά ήταν πολύ επίπονος και δύσκολος, όμως χρειάστηκε να βρεθεί κάποιος στον διάβα μου με περισσότερη πειθώ από την δική μου-και ποιός θα ήταν αυτός, εάν όχι αυτός που ερωτεύτηκα- για να με κάνει να συνηδειτοποίησω αυτά που χρόνια γονείς και φίλοι μου λένε; Αυτοί ήταν οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι για εμένα γιατί ήταν οι μόνοι που άκουσα, έστω και υστερόχρονα, οι μόνοι που ο καθένας με τον τρόπο του μου έδωσε το μάθημα μου, μάθημα που αρνιόμουν επί χρόνια να πάρω.

Love,

Ξανθή Κ.

Εδώ σας αφήνω με ένα αγαπημένο τραγούδι:

Nazareth – Love Hurts

Εάν σου άρεσε το άρθρο,πάτα Follow στην σελίδα του blog και κάνε subscribe με το mail σου.

Advertisements