Μάσκες.

Αγαπητέ αναγνώστη/Αγαπητή αναγνώστρια,

-Τί έχεις να πεις για τις Μάσκες;

-Αυτές των Αποκριών και του Αμερικάνικου Χάλογουιν; Όχι, δεν εννοώ αυτές τις μάσκες. Θα ήταν όμως βοηθητικό καθώς μιλάμε, να κάνεις εικόνα κάποιον που έχει πολλές από δαύτες που ανέφερες. Ανάλογα με το θέμα του κάθε πάρτι που τον καλούν, φορά την αντίστοιχη που εξυπηρετεί την συγκεκριμένη θεματολογία. Μιλάω για τις πολλές Μάσκες που φοράμε κάθε μέρα…

-Ποιοί φοράνε Μάσκες;

-Όλοι φοράμε μάσκες.

-Γιατί τις φοράμε;

-Άλλες φορές τις φοράμε για να αρέσουμε, να γίνουμε αποδεκτοί σε ένα εργασιακό περιβάλλον, σε μια παρέα, σε έναν άνθρωπο που μας ενδιαφέρει. Κι άλλες φορές, τις φοράμε για να προστατευτούμε, για να κρύψουμε τις αδυναμίες μας, τα πάθη μας, τα θέλω μας. Θυμήσου πως η σκοπιμότητα μιας Μάσκας είναι να κρύψεις συνήθως τα μειονεκτήματά σου, τις αδυναμίες σου(εννοώντας αυτά που σε κάνουν ευάλωτο στα μάτια του κόσμου) και όχι τα προτερήματα σου.

-Πότε τις φοράμε;

-Κάθε μέρα. Άλλες τις φοράμε συνειδητά και άλλες τις φοράμε ασυνείδητα. Αυτές μας βοηθούν να κρύψουμε καλά το πραγματικό μας πρόσωπο, τον πραγματικό μας εαυτό από τους άλλους ή και από τον ίδιον μας τον εαυτό.

-Από τον ίδιο μας τον εαυτό;

-Ναι, κάποιες φορές δεν αντέχουμε ούτε εμείς οι ίδιοι να αντικρίσουμε και να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητά μας και έτσι φοράμε Μάσκες δείχνοντας κάτι άλλο από αυτό που είμαστε πραγματικά ή νιώθουμε.

-Κάθε άνθρωπος φορά μόνο μια Μάσκα;

-Φοράμε πάντα την ίδια Μάσκα για τις δημόσιες συναναστροφές μας. Αυτή που είναι κοινώς αποδεκτή από τους περισσότερους, δηλαδή με βάση τα κοινότυπα πρέπει της-μέσα σε τετραγωνάκια και κουτάκια- κοινωνίας που ζούμε. Με τον κάθε άνθρωπο που γνωρίζουμε όμως και αναπτύσσουμε στενότερες σχέσεις από τις τυπικές, επιλέγουμε προσεκτικά την μάσκα και αργότερα τις μάσκες που θα φορέσουμε έτσι ώστε να του είμαστε όσο το δυνατόν πιο αρεστοί. Πόσο καλά μεταμφιέζουμε τους εαυτούς μας καμουφλάροντας την πραγματική εκδοχή μας; Πτυχές που υπάρχουν κρυμμένες σε όλους μέσα μας.

Άραγε είμαστε ευτυχισμένοι έτσι;

-Το θέμα είναι το πραγματικό πρόσωπο του καθενός κάτω από τις Μάσκες να είναι χαμογελαστό, κρύβοντας ικανοποίηση. Να φοράς αυτές που εξυπηρετούν τα δικά σου μέσα προς την δική σου Ευτυχία και όχι την υποτιθέμενη Ευτυχία των άλλων. Μα συνήθως εξυπηρετούν πιο πολύ τα θέλω των άλλων παρά τα δικά σου θέλω.

-Με τα χρόνια όμως αυτές οι Μάσκες που έχουμε επιλέξει να φοράμε αρχίζουν και μας ενοχλούν, θέλουμε να τις βγάλουμε. Δεν αναπνέουμε. Μας πνίγουν. Οι ανασφάλειες, τα πρέπει και οι φόβοι μας εμποδίζουν. Ξεχνάμε εμείς οι ίδιοι ποιοί είμαστε πραγματικά κάτω από όλες αυτές τις μάσκες που κολλάνε στο πρόσωπο με τα χρόνια. Μετά έρχεται η αποδοχή, στο τέλος αποδέχεσαι τον εαυτό σου έτσι, νομίζοντας πως αυτός είσαι και αρχίζεις να γίνεσαι δεκτικός σε αυτήν την εκδοχή του εαυτού σου που όμως βαθιά μέσα σου, δεν σου αρέσει καθόλου. Παύεις να παλεύεις. Κι εκεί έρχεται η παραίτηση.

-Να σου πω κάτι; Φόρα όσες Μάσκες θες. Είσαι ικανοποιημένος-η; Το θέμα είναι να νιώθεις καλά εσύ ο ίδιος κάτω από αυτές τις Μάσκες που φοράς όλη την ημέρα. Να γυρίζεις στο σπίτι και βγάζοντας τις Μάσκες, να βλέπεις στον καθρέφτη Εσένα χαμογελαστό. Να έχεις ψυχή γεμάτη.

Εσύ, εάν τις βγάλεις και κοιταχτείς στον καθρέπτη, τί βλέπεις;

Αλήθεια, γελάς;

Love,

Ξανθή Κ.

Εδώ σας αφήνω με ένα αγαπημένο τραγούδι:

Creep – Radiohead

Εάν σου άρεσε το άρθρο,πάτα Follow στην σελίδα του blog και κάνε subscribe με το mail σου. 

 

Advertisements