ALL ART IS EROTIC.

Αγαπητέ αναγνώστη/Αγαπητή αναγνώστρια,

Ξαπλωμένοι στον τεράστιο καναπέ, μπλεγμένοι ο ένας με τον άλλον, ακούμε μουσική από τον αγαπημένο μου Ιταλό συνθέτη. Μου χάιδευε το κεφάλι απαλά, μπλέκοντας τα μεγάλα δάχτυλά του ανάμεσα στα πυρόξανθα μαλλιά μου.

-Αυτή η μουσική ξυπνά συναισθήματα, δημιουργεί καινούργια, σε ταξιδεύει. Τέχνη.

-Όντως, σε συνεπαίρνει.  Είναι μεγάλος «μάστορας». Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.

-Τί;

-Έχω παρατηρήσει πως.., δεν γράφεις τελευταία. Γιατί δεν γράφεις;

-Αυτό είναι μια μεγάλη κουβέντα.

-Έχω χρόνο. Σε ακούω λοιπόν.

-Εσύ πότε πιστεύεις ότι γράφει κάποιος;

-Όποτε έχει έμπνευση.

-Και πότε συμβαίνει αυτό πιστεύεις; 

-Όταν δεν είναι καλά.

-Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι που κάνουν Τέχνη, βρίσκουν έναν τρόπο εκτόνωσης αλλά και έκφρασης θα έλεγα για να εξωτερικεύσουν συναισθήματα, πιστεύω, ιδέες, τάσεις, εμπνευσμένοι από μια κατάσταση συνήθως δυσάρεστη προς αυτούς. Χρησιμοποιώ το συνήθως γιατί δεν θέλω να είμαι απόλυτη αναιρώντας το γεγονός πως υπάρχουν αριστουργήματα τα οποία έχουν δημιουργηθεί από τους δημιουργούς τους όταν αυτοί λόγω έντονων θετικών συναισθηματικών τους καταστάσεων βρέθηκαν σε έμπνευση έτσι ώστε να δημιουργήσουν κάτι το οποίο αργότερα αποτέλεσε Τέχνη.

-Έχεις δίκιο. Τα περισσότερα αριστουργήματα κατά τους αιώνες-μαθαίνω διαβάζοντας πως-δημιουργήθηκαν και γράφτηκαν σε καταστάσεις απόλυτης κατάθλιψης, θλίψης και δυστυχίας του δημιουργού.

-Απλώς η Τέχνη συνήθως πηγάζει από έντονα δυσάρεστα συναισθήματα, έντονες ιδέες τα οποία συνήθως είχαν ως αφετηρία κάποιο δυσάρεστο γεγονός και όχι ευχάριστο.

-Εξάλλου οι ζωές των περισσότερων ανθρώπων περιλαμβάνουν δυστυχώς πολλές λιγότερες στιγμές ευτυχίας και χαράς παρά δυστυχίας και θλίψης. Οι θετικές στιγμές στην ζωή ενός μέσου ανθρώπου είναι λιγότερες των αρνητικών.

-Τις περισσότερες φορές όταν ο άνθρωπος είναι χαρούμενος, ικανοποιημένος από την ζωή του, δεν διαθέτει χρόνο στο να ασχοληθεί με την δημιουργία. Σχεδόν κανείς δεν δημιουργεί σε κατάσταση πλήρους ευφορίας και ευτυχίας γιατί πολύ απλά εκείνες τις στιγμές απλά ζει. Θα σου πω μια ιστορία που κάθε φορά που την σκέφτομαι, με προβληματίζει.

-Εντάξει λοιπόν. Ακούω προσεκτικά.

-Ένα ακριβές και χαρακτηριστικό παράδειγμα πάνω σε αυτήν μου την θεωρία αποτελεί το φανταστικό διήγημα του Δημήτρη Χατζή <<Το φονικό της Ιζαμπέλας Μολναρ>> που περιέχεται στην συλλογή << Σπουδές>>. Η Ιζαμπέλα Μολναρ, με βάση τον αφηγητή ήταν μια σπουδαία γλύπτρια η οποία για χρόνια δημιουργούσε εξαίρετα γλυπτά από γυναικείες φιγούρες. Η ζωή της ήταν πολύ ανιαρή. Το μόνο ωραίο που υπήρχε σε αυτήν ήταν τα αγάλματά της. Ερωτεύτηκε τον ύστερα από λίγο καιρό σύζυγό της γνωρίζοντας έτσι την ευτυχία. Όμως έπαψε να έχει έμπνευση έτσι ώστε να μπορεί να δημιουργεί αυτά τα ιδιαίτερα γλυπτά που την έκαναν ξεχωριστή. Τα γλυπτά της αλλοιώθηκαν και έχασαν την χάρη τους, την ισορροπία τους. Μία μέρα αποφάσισε να σκοτώσει τον έρωτά της εξαιτίας του οποίου έχασε την πηγή έμπνευσής της και καταστρέφει τα τελευταία αγάλματά της.

-Σκληρό και βίαιο.

-Το φοβερό της ιστορίας; Αργότερα, συνέχισε να φτιάχνει εξαίσια γλυπτά στο εργαστήρι που της παραχωρήθηκε του φρενοκομείου όπου νοσηλεύτηκε και απεβίωσε.                                                                                                        

-Δεν αφιερώνουμε λοιπόν πολύ χρόνο στο να δημιουργήσουμε εξαίσια έργα όταν είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι;

Η Τέχνη θέλει χρόνο, ενασχόληση. Πρέπει να της αφιερωθείς, να της δοθείς. Πολλές φορές σε ρουφά, σε εξουθενώνει καθώς απαιτεί στοχασμό, σκέψη, συγκέντρωση. Η ευτυχία για όλους μας ανεξαιρέτως περιλαμβάνει εκτός πολλών άλλων και την παρουσία ενός έτερον ήμισυ με το οποίο είμαστε ερωτευμένοι . Για να δημιουργήσεις πρέπει να έχεις χρόνο και όταν είσαι πραγματικά ευτυχισμένος δεν έχεις χρόνο για να ασχοληθείς με την Τέχνη. Εάν έχεις ήδη επιχειρήσει να δημιουργήσεις κάτι, σκέψου σε ποια χρονική περίοδο της ζωής σου ήταν αυτό;

-Τις στιγμές που τραβάω φωτογραφίες, αυτό μόνο έχω στο μυαλό.

-Ναι. Και;

-Θα μπορούσα να πω πως οι πιο δυνατές μου λήψεις είναι από στιγμές που ήμουν χαμένος στα δικά μου, προβληματισμένος. Αναζητούσα κάτι δυνατό, μια λήψη με μια άλλη οπτική γωνία. Όταν είμαι χαρούμενος και τις ελάχιστες στιγμές που έχω υπάρξει ευτυχισμένος, οι λήψεις μου θα έλεγα είναι αστείες, όχι απλά ερασιτεχνικές αλλά δεν έχουν κάτι να σου πουν. Κενά τοπία, κακές λήψεις από λάθος γωνία, κενά πρόσωπα.

– Αν το σκεφτούμε λογικά, όταν είμαστε ερωτευμένοι, όταν ζούμε έντονες στιγμές ευτυχίας, όταν είμαστε καλά, όταν νιώθουμε ευτυχισμένοι δεν έχουμε χρόνο για να ασχοληθούμε με την πλευρά του εαυτού μας που μπορεί να δημιουργήσει Τέχνη. Απλά ζούμε αυτές τις λιγοστές ευτυχισμένες στιγμές στο έπακρον. Εξάλλου όλοι μας πάνω κάτω σε λογικά πλαίσια περνάμε καλά με τους ίδιους τρόπους, μα ο καθένας βιώνει την δυστυχία και την θλίψη με τον δικό του μοναδικό τρόπο και τότε έρχεται η στιγμή που θέλει κανείς να μοιραστεί και να δημιουργήσει.

-Τελικά θα συμφωνήσω με τον Gustav Klimt, ALL ART IS EROTIC. Όχι γιατί απεικονίζει πάντα την Αγάπη, αλλά γιατί πηγάζει μέσα από αυτήν. Η Τέχνη γεννιέται μέσα από την Αγάπη.

 

Love,

Ξανθή Κ.

Εάν σου άρεσε το άρθρο,πάτα Follow στην σελίδα του blog και κάνε subscribe με το mail σου. (Κάτω δεξιά)

Advertisements